May 24, 2018, 6:30
Dr.Ανδρέας Καραγιάννης M.D. Ph.D.

Dr.Ανδρέας Καραγιάννης M.D. Ph.D.

Ορθοπαιδικός Χειρουργός.

Σύγχρονες γνώσεις στην ρήξη  του Προσθίου  Χιαστού  Συνδέσμου

Σύγχρονες γνώσεις στην ρήξη του Προσθίου Χιαστού Συνδέσμου

Πέμπτη, 17 Μάιος 2018 16:18

O προσθίος χιαστός σύνδεσμος (ΠΧΣ) αποτελεί τον πλέον συχνά σύνδεσμο στο γόνατο που υφίσταται ρήξη. Περισσότερες από 120.000 ρήξεις του συνδέσμου συμβαίνουν στις Η.Π.Α κάθε χρόνο και ιδιαίτερα στις ηλικίες από 14-20 χρόνων.Στο ίδιο επίπεδο δραστηριότητας, οι γυναίκες υπερισχύουν σε ρήξεις και μάλιστα σε ποσοστό 4 προς 1. Λεπτομερές ιστορικό και μηχανισμός του τραυματισμού, κλινική εξέταση, ακτινογραφία γονάτου και ιδιαίτερα μαγνητική τομογραφία γόνατος, η οποία αποτελεί και το gold-standard, θα θέσουν την διάγνωση της βλάβης.

Η συντηρητική αντιμετώπιση ενδείκνυται σε ασθενείς που κάνουν καθιστική εργασία, ενώ για τα δραστήρια άτομα και για ασθενείς που θέλουν να επιστρέψουν σε υψηλού επιπέδου άθλημα, δεν επαρκεί. Επιπλέον η χρόνια ανεπάρκεια λόγω ρήξης του συνδέσμου από μεγάλο χρονικό διάστημα, οδηγεί σε συνοδές βλάβες στους μηνίσκους και στους χόνδρους, με αποτέλεσμα επιπλέον αστάθεια της άρθρωσης και καταστροφικές συνέπειες για το γόνατο.

Η αρθροσκοπική χειρουργική και αποκατάσταση του συνδέσμου, είναι καθολικά αποδεκτή και έχει καλά αποτελέσματα στην πλειοψηφία των ασθενών. Η ανατομική συνδεσμοπλαστική του προσθίου χιαστού συνδέσμου, με δημιουργία ενός καναλιού στην κνήμη και ενός στον μηρό, σεβόμενοι την ακριβή ανατομική θέση του συνδέσμου, με χρήση αυτολόγων βιολογικών μοσχευμάτων, αποτελεί την σημερινή γνώση. Η μέθοδος αυτή αποκαθιστά την ακριβή ανατομία και κινηματική του συνδέσμου και επιτρέπει την επιστροφή του αθλητή μας στο προηγούμενο επίπεδο δραστηριότητας, αποφεύγοντας την δημιουργία οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων στην άρθρωση.

Ο “ορθός χρόνος” που θα υποβάλουμε τον ασθενή μας στην χειρουργική επέμβαση, ακόμα είναι υπό συζήτηση επηρεαζόμενος από πολλούς κλινικούς, αντικειμενικούς , αλλά και ορισμένους κοινωνικούς παράγοντες. Η απόφαση μας εξαρτάται από το μετατραυματικό οίδημα σε όλο το σκέλος, τον αίμαρθρο στο γόνατο, την τοπική αυξημένη θερμοκρασία της περιοχής αλλά και το εύρος της κίνησης του γονάτου. Η προεγχειρητική δύναμη του τετρακεφάλου μυός παίζει σημαντικό ρόλο στην τελική έκβαση του επιθυμητού αποτελέσματος και προτείνεται ότι τουλάχιστον το 80% της ισχύος του τετρακεφάλου μυός θα πρέπει να έχει ήδη επιτευχθεί προεγχειρητικά. Οι κοινωνικοί παράγοντες που θα επηρεάσουν τον χρόνο που θα γίνει το χειρουργείο, αφορούν στην οικογένεια του ασθενούς, προσωπικούς λόγους όπως: (σχολείο, στρατιωτικές ή εργασιακές και κοινωνικές υποχρεώσεις κλπ), κόστος επέμβασης, συναισθηματική προετοιμασία και γνώση του ασθενούς για το σε τι επέμβαση θα υποβληθεί για το μακρόχρονο και επίπονο διάστημα της αποκατάστασης, αλλά και βέβαια επιλογή του εξειδικευμένου χειρουργού που θα αναλάβει την χειρουργική αντιμετώπιση. Η αρθροίνωση (συμφύσεις-δυσκαμψία) είναι μια από τις πλέον κοινές επιπλοκές μετά από μια άμεση χειρουργική αντιμετώπιση ρήξης του συνδέσμου. Οι αλλαγές που γίνονται μέσα στην άρθρωση και αφορούν στην αρθροίνωση πραγματοποιούνται μέσα στις πρώτες τρείς εβδομάδες από τον τραυματισμό. 

Ασθενείς που θα χειρουργηθούν μέσα στις πρώτες 7 ημέρες, από τον τραυματισμό είναι οι πλέον επιρρεπείς στο να αναπτύξουν αρθροίνωση, συγκριτικά με αυτούς που θα υποβληθούν σε χειρουργείο μετά την τρίτη εβδομάδα ή και περισσότερο (Shelbourne et al). Από την άλλη μεριά καθυστέρηση της επέμβασης, μετά από ένα χρόνο, θα οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα, ρήξεις μηνίσκων, οστεοχόνδρινες βλάβες, αλλά πιθανά και σε συνοδές επιπλέον συνδεσμικές ρήξεις (Church and Keating, Kennedy et al, Ra-zi et al). Παρατηρήθηκε αύξηση 1% της πιθανής βλάβης στους αρθρικούς χόνδρους ανά μήνα, για τον κάθε μήνα από τον τραυματισμό έως το χειρουργείο. Αυτό που ακολουθούμε στην κλινική μας, είναι η αντιμετώπιση του ασθενή μας, σχετικά ενωρίς, από την τρίτη έως την 6η εβδομάδα, από τον τραυματισμό του, αφού τον υποβάλουμε προηγούμενα σε ειδικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, με στόχο την μείωση του ερεθισμού του γόνατος, την απόκτηση πλήρους -σχεδόν -εύρους κίνησης, εξάλειψη του οιδήματος της περιοχής και ενδυνάμωση του τετρακεφάλου μυός, με ασκήσεις κύρια ισομετρικές. Συστήνουμε μειωμένη φόρτιση του σκέλους του, ώστε να μειωθεί το δυνατόν και το οστικό οίδημα των κονδύλων, χρήση αντιθρομβωτικών ελαστικών καλτσών, συχνή κρυοθεραπεία και προετοιμασία του μυαλού του για το τι θα αντιμετωπίσει και στην σοβαρότητα της επέμβασης που θα υποβληθεί, τον ενημερώνουμε για το είδος του μοσχεύματος που θα χρησιμοποιήσουμε, τι περιμένουμε όλοι μας μετά την επέμβαση και ποιός θα είναι ο πιθανός αλλά ασφαλής χρόνος επανόδου στην αθλητική δραστηριότητα του. Το μόσχευμα που θα χρησιμοποιηθεί εξαρτάται από την προτίμηση του χειρουργού, την διαθεσιμότητα μοσχευμάτων “από πλευράς ασθενούς” και την γνώση του ασθενούς, μετά την ενημέρωσή του από τον χειρουργό του. Θα επηρεασθεί η τελική απόφαση από το εάν πρόκειται για το πρώτο χειρουργείο που θα υποβληθεί ο ασθενής ή εάν πρόκειται για αναθεώρηση του μοσχεύματος (revision). Τα συνήθη μοσχεύματα που είναι σε χρήση είναι τα αυτομοσχεύματα (autografts) και κυρίως οι τένοντες των οπισθίων μηριαίων μυών (ισχνός και ημιτενοντώδης, σε συνδυασμό ώστε να γίνει 4/πλό μόσχευμα) και ο επιγονατιδικός τένων, με οστικά μπλόκ από το κνημιαίο κύρτωμα και από την επιγονατίδα. Σε χρήση είναι τα πτωματικά μοσχεύματα (allografts), καθώς επίσης και τα συνθετικά μοσχεύματα (LARS κ.α.). Οι περισσότεροι αρθρογράφοι συμφωνούν στην χρήση των μοσχευμάτων που λαμβάνονται από τον ίδιο τον ασθενή και τα οποία υπερτερούν σε βιολογικές ιδιότητες σε σχέση με τις λοιπές κατηγορίες. Πτωματικά και συνθετικά μοσχεύματα έχουν χρήση σε επιλεγμένες περιπτώσεις και για ειδικές αποστολές, όπως έχω καταλήξει μετά την 20-ετή μου εμπειρία. Στην κλινική μας και από άποψη κάνουμε χρήση των αυτόλογων μοσχευμάτων. Έχουν, τόσο ο επιγονατιδικός τένων με τα οστικά του μπλόκ όσο και οι τένοντες του ισχνού και του ημιυμενώδους, τεχνικές δυσκολίες και απαιτήσεις στην διάρκεια της λήψης τους, όμως είναι ¨καλοδεχούμενοι¨στο σώμα του ασθενούς και στην καινούργια λειτουργία που τους ανατίθεται, δεν δημιουργούν προβλήματα στο ανοσοποιητικό σύστημα όπως τα πτωματικά μοσχεύματα ή δεν προκαλούν υμενίτιτδα στο γόνατο, όπως αρκετά από τα συνθετικά μοσχεύματα. Σαφώς αυξάνεται ο χειρουργικός χρόνος, όχι όμως ιδιαίτερα, ενώ υπάρχει σαφής ευαισθησία και μεγαλύτερο άλγος στην θέση από την οποία αφαιρούνται τουλάχιστον στις πρώτες ημέρες. Η γνώση και εκτίμηση όλων των ανωτέρω βιβλιογραφικών γνώσεων και “μεταβλητών” που αφορούν στον κάθε ασθενή, στον χειρουργό, στην ομάδα φυσικοθεραπείας, στην οικογένεια και στο “περιβάλλον”, αποτελούν μια δημόσια σηζήτηση με πολλούς συμμετέχοντες και άποψη μου είναι ότι ο κάθε ασθενής δεν θα πρέπει να σταθεί στην γρήγορη αποθεραπεία του, αλλά στην ασφαλέστερη αποκατάσταση του.

Ορθοπαιδικό Ιατρείο Αθλητικών κακώσεων Ιασώ Παίδων

Ορθοπαιδικό Ιατρείο Αθλητικών κακώσεων Ιασώ Παίδων

Τετάρτη, 07 Μάρτιος 2018 11:26

Την τελευταία 10ετία ο συνολικός αριθμός των παιδιών και εφήβων που ασχολούνται με τα sports ολοένα και αυξάνεται, όπου γενικά “υπερέχουν” τα αγόρια (66%) συγκριτικά με τα κορίτσια (34%). 

Πρόσφατες απόψεις είναι, ότι η ευρύτερη συμμετοχή σε οργανωμένες ακαδημίες και στα διάφορα αθλήματα, ξεκινάει από νεαρώτερες ηλικές σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Συμμετοχή σε οργανωμένες ακαδημίες δεν εξασφαλίζει οτι το παιδί θα βελτιώσει την πειθαρχία του, την δύναμη και αντοχή του ώστε να περιορισθεί αρχικά ο κίνδυνος τραυματισμού και με απώτερο στόχο την καλή υγεία δια βίου.

Υπάρχει πλέον τεκμηριωμένη γνώση ότι η ενσωμάτωση διαφόρων βασικών ασκήσεων στα διάφορα προγράμματα ενδυνάμωσης και προετοιμασίας του σώματος του παιδιού και του εφήβου, μπορεί να αυξήσουν τόσο την φυσική κατάσταση όσο και τον βαθμό επιδεξιότητας και μυϊκής ισχύος ώστε να είναι ωφέλιμα και στην μετά εφηβική ηλικία. 

Επιπλέον, αυτό που θα πρέπει να γνωρίζει ο κάθε γονέας, προπονητής, γυμναστής, γιατρός, το παιδί και ο έφηβος αθλητής, αλλά και ο συμμετέχων ενήλικας στα διάφορα αθλήματα είναι ότι η ενσωμάτωση ειδικών προγραμμάτων εκπαίδευσης και νευρομυϊκής συναρμογής, καθώς και η βελτίωση της επιδεξιότητας στο συγκεκριμένο άθλημα, είναι πιο πιθανό να έχει ευεργετική επίδραση και για μεγάλο χρονικό διάστημα στον αθλούμενο, με αποτέλεσμα μείωση τραυματισμών. 

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει ο αρμόδιος προπονητής να εστιάσει στην ανάπτυξη προγραμμάτων κινητικής επιδεξιοότητας και νευρομυϊκής συναρμογής, παρά στην επαύξηση της επίδοσης του παιδιού. Η εκπαίδευση της νευρομυϊκής συναρμογής διατηρείται κατά την φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου, βελτιώνει την κινηματική κορμού και άκρων, περιορίζει τον κίνδυνο τραυματισμών και προμηθεύει φυσιολογική εξέλιξη στην υγεία των παιδιών μας ακόμα και όταν γίνουν ώριμοι ενήλικες.

Αποφασίσαμε λοιπόν με τους συνεργάτες μου να δημιουργήσουμε ένα εξειδικευμένο ιατρείο που θα πλαισιωθεί με ειδικούς στον τομέα της Υγείας και Άσκησης. 

Ο σκοπός δημιουργίας του Ορθοπαιδικού Ιατρείου Αθλητικών Κακώσεων, εστιάζεται στην αναγνώριση, αντιμετώπιση, πρόληψη κακώσεων και προβλημάτων που σχετίζονται με τα sports. Στόχος μας είναι η εκπαίδευση του νεαρού αθλητή, των γονέων του και των προπονητών του στην πρόληψη τραυματισμών και η προσφορά της ορθότερης φροντίδας εάν τυχόν συμβεί. 

Η κατεύθυνσή μας είναι η ποιοτική και καινοτόμος φροντίδα στην παροχή υπηρεσιών υγείας σε παιδιά και εφήβους, ώστε να είναι ασφαλή, υγειή και χαρούμενα στο “άθλημα – παιχνίδι” που “υπηρετούν”.

Η πρόληψη και η κατάλληλη εκπαίδευση, αποτελεί τη βάση του προγράμματός μας, ώστε ο μικρός αθλητής να κατανοήσει την κατάστασή του και να επιστρέψει με ασφάλεια στο άθλημά του. Σε συνδυασμό με τους Ειδικούς Παιδοορθοπαιδικούς συναδέλφους, θα μπορέσουμε να παράσχουμε μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στις νεαρές ηλικίες αθλητών. 

Στο Ιατρείο μας υπάρχει εξιδείκευση στην διάγνωση και θεραπεία ενός ευρέος φάσματος μυοσκελετικών κακώσεων που περιλαμβάνουν:

  • Διαστρέμματα συνδέσμων (sprains and strains)
  • Κακώσεις υπέρχρησης (Overuse injuries)
  • Τενοντίτιδες
  • ήξεις συνδέσμων (ρήξη ΠΧΣ, ΟΧΣ)
  • Εξαρθρήματα επιγονατίδας
  • Ρήξεις μηνίσκων (δισκοειδής μηνίσκος κ.α.)
  • Πόνος οσφύος (back pain)
  • Elbow/wrist pain
  • Hip pain/ injuries
  • Shoulder pain / dislocations

 

Επιπλέον με εφόδιο την αρθροσκοπική και ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, αντιμετωπίζουμε τραυματισμούς όπως ρήξεις μηνίσκων, δισκοειδής μηνίσκος, ρήξεις χιαστών συνδέσμων, αποσπαστικά κατάγματα κνημιαίων γληνών, οστεοχόνδρινες βλάβες, εξαρθρήματα ώμου και αποκατάσταση, υμενίτιδες, λήψη βιοψιών από τον αρθρικό υμένα σε ρευματολογικές καταστάσεις κ.α.. 

Λόγω του ότι πιστεύουμε οτι η καλύτερη θεραπεία μιας κάκωσης είναι η πρόληψη και η εκπαίδευση, σας ζητάμε να είστε δίπλα μας και στο παιδί σας επίσης ώστε να προωθήσουμε και να εκπαιδεύσουμε τις συνήθειες του “ασφαλούς παιχνιδιού” αποφεύγονατς τραυματισμούς.

 

Dr. Ανδρέας Καραγιάννης M.D. Ph.D.